Er kwam weer een lading ‘Epstein’ uit de vuilnisbak tevoorschijn. Drie miljoen geselecteerde snippers uit een digitale afvalberg die tweemaal zo groot schijnt te zijn. Trump verzette zich fel tegen publicatie maar de druk vanuit zijn Maga-beweging leidde ertoe dat het congres besloot tot openbaarheid, voor zover het staatsbelang dat toeliet. Dat verzet was bijzonder omdat hij tijdens zijn verkiezingscampagne openbaarheid beloofde.
Afvalscheiding
Het heeft vele maanden van duwen en trekken gekost vóór het Witte Huis door de knieën ging. De president verloor daardoor veel populariteit ook binnen zijn eigen achterban. Waarom? Er staat blijkbaar veel op het spel. Misschien ook hadden de FBI en geheime diensten tijd nodig om te beslissen welke Epstein-relaties beschermd moeten worden? Of bewaard om te kunnen chanteren? Alleen in het gepubliceerde materiaal komt de naam ‘Trump’ 38.000 maal voor. Ongeveer drie miljoen stukken kon of wilde men niet vrijgeven. Kortom er zijn veel mensen die weten of vrezen dat (nog) niet gepubliceerde foto’s, emails, etc. alsnog fataal kunnen worden voor hun carrière, reputatie of privéleven. De vermoedens dat Epstein zeer nauwe banden had met de Israëlische Mossad leven in brede kring. Als dat klopt wordt de kompromat niet alleen in de VS bewaard.
Trump, Iran, Epstein?
Donald Trump heeft er hoe dan ook groot belang bij dat de Eptein affaire uit beeld verdwijnt. Over een paar uur komt de Israëlische leider langs bij Trump, voor een inderhaast naar voren gehaald bezoek. Netanyahu wil bombardementen op Iran. Hij oefent daartoe met hulp van de Israëllobby druk uit op de president. Al wekenlang ligt een Amerikaanse vloot paraat voor de aanval. De president lijkt/leek echter uit op een onderhandelingsresultaat met Iran: stevige Amerikaanse vuist laten zien, een snelle deal en zonder oorlog eindelijk weg van Iran en weg uit het Midden-Oosten. Netayahu is daar mordicus op tegen: eerst moet Iran een kopje kleiner gemaakt worden en het liefst gebalkaniseerd. Druk uitoefenen op deze president in zo’n kwestie kan alleen met grove middelen. Informatie uit de beerput van Epstein kan Netanyahu helpen volgens sommigen (zet schuifje op 16.15 min.).
Wat voor types?
Het geval van prins Andrew haalde alle kranten en tv-stations. Het doet mij aan de Nederlandse prins Bernard denken: die werd naar een betrekkelijk saai land gehaald om in een saai paleis een paar kinderen te verwekken en daarna … ja, wat dan? Eenmaal per jaar vanaf de paleistrappen naar het volk zwaaien van waaruit elk jaar een delegatie naar voren kwam om een één meter lang krentenbrood aan te bieden. “Ik had het leven mij anders voorgesteld.” Meer intrigerend in het Epstein universum vind ik David Stern. Nóóóit van gehoord, geef ik toe! Een verdwaalde nobody? Nou …, zijn naam valt in de Epstein collectie een paar duizend keer. David Stern is of was een vertrouweling van de Britse koninklijke familie. Toch was adel in het algemeen geloof ik niet de doelgroep van Epstein. Diverse Rotschilds lopen weliswaar door het beeld. Maar zijn specialiteiten waren toch lieden met veel nieuw geld die nog meer wilden hebben of in elk geval vermaakt wilden worden en types met macht en invloed die dat alsnog wilden verzilveren. Het meeste speelde zich in de Verenigde Staten af. Weinig medailles voor Europa op deze ‘spelen’. Engeland natuurlijk wel. David Stern noemde ik al, het jongensgezicht omringd door Lord of the Rings types. Parijs natuurlijk, kan niet uitblijven.
Noorwegen springt eruit
Noorwegen valt erg op. De voorzitter van het Nobelprijs comité om te beginnen (niet hijzelf overhandigde de vredesprijs aan Trump maar liet dat door de loepzuivere Venezolaanse ‘democraat’ Machado doen). En Prinses zus-en-me-zo natuurlijk. Maar die wordt wat mij betreft naar de kroon gestoken door sociaal-democratische politica Mona Juul en haar echtgenoot Terje Rød-Larsen. She and her husband played a key role in negotiating the Oslo Accords, the interim peace agreement between Israel and the Palestine Liberation Organization in the early 1990s. Voor wie het niet (meer) weet: deze besprekingen werden weggehaald uit Spanje, overgebracht naar Noorwegen (immers de wereldkampioen neutraliteit) en leidden tot een verdragstekst die door de Palestijnen wordt beschouwd als de inleiding tot hun ondergang). Epstein heeft tot het laatste moment aan Juul en Terje gedacht: Media reports in late January said that Epstein had intended to leave $5 million each to the couple’s two children in a change to his will made after his arrest in the summer of 2019, shortly before his death in prison in August 2019.
Witte plekken
Zijn die er? Denkend aan geld komen wij bij de Saoedi’s en emirati’s. Ik kom ze verhoudingsgewijs weinig tegen. De Arabische prinsen vormen cultureel een aparte wereld ook al hebben zij en hun kinderen in de VS of in Londen gestudeerd en dingen gedaan die thuis niet mogen. Dit bericht illustreert de rol van Epsteins alomtegenwoordige vriend Ehud Barak, ook in dit wereldje. Voor de link tussen Israël en Epstein is Barak de cruciale schakel. Deze (‘van JE aan EB’) van 17/12/18 is merkwaardig. Mossad, MI6, of CIA zijn moeilijk of niet te vinden. Hier is een uitstekende ingang maar toch, this story remains underreported.
Die arme “PA” (prins Andrew) is met pek en veren de woestijn ingestuurd. Wat er nog meer achter hem en David Stern schuilgaat in de sfeer van de royals was misschien te belastend voor de Amerikaans-Britse betrekkingen. Veel zal definitief geheim blijven, maar Jonathan Cooke onderschat de geschiedschrijving als hij zegt: A handful of figures will be sacrificed – but only to protect a wider culture that believes rules don’t apply to the ruling elite. Mata Hari was here.
Algemene indruk
Het gaat vooral over de morele neergang van de Amerikaanse “nieuw” geld- en politieke elite. Verbazend is dat Epstein na zijn veroordeling in 2008 niet of nauwelijks ‘besmet’ was geworden voor deze elite. De Europese bovenlaag speelt een ondergeschikte rol in het duistere werk van Epstein: wel geld, maar gebrek aan politieke invloed? Israël is meer aanwezig maar daar zitten vooral in de VS toxische kanten aan: veel zal er wel uitgeselecteerd zijn. Seks met zeer jonge vrouwen is de smerige kant van dit schandaal. De media-aandacht daarvoor heeft ook een element van, “van zulke mensen hadden wij dat niet gedacht”. De kern is het morele demasqué van de Amerikaanse oostkust elite: Parijs kort voor de ondergang van het koloniale rijk. Wat de niet-gepubliceerde zaken betreft: ik denk dat de huidige president van de VS chantabel is en dat weet.
